Empty Spaces

...

2007-06-26T23:18:00.001+03:30

چند روز پيش فرصتي شد تا سري به نمايشگاه نقاشيها و طرح هاي رامبراند در مرکز فرهنگي هنري صبا بزنم ... بر خلاف تصور و توقعم و اخباري که از اين نمايشگاه طي چند ماه گذشته شنيده بودم حتي يک اثر اصل هم نديدم گرچه کسي هم در آنجا پاسخگو نبود ... در اخباري که چند ماه پيش براي برگزاري اين نمايشگاه منتشر شده بود و تماس تلفني که با موسسه صبا داشتم شنيده بودم که چند اثر اصل از نقاشيها و طرح هاي رامبراند به ايران آورده مي شود و به نمايش گذاشته مي شود ... حضار در دو سالن کوچک که بيشتر پوسترهاي بزرگي از نقاشيها به همراه توضيحاتي به انگليسي و فارسي بود و تعدادي طرح هاي کوچک با تکنيک اچينگ* با آثار رامبراند و تحولات آن زمان همراه شدند

در آخر هم دست از پا درازتر به ساختمان مجاور رفتيم که پيش از اين آثار دوسالانه عکس را در آن شاهد بودم و اينبار پذيراي طرحهاي گرافيکي بسياري ازهنرمندان جهان بود ... طرحهايي خلاقانه و زيبا که علاوه بر سالنهاي جانبي در سه طبقه خودنمايي مي کردند... گرچه من به همان طبقه اول رضايت دادم

پ.ن: تکنيک اچينگ تکنيکي بوده که رامبراند در زمينه نقاشي بسيار به کار مي برده بدين صورت که در ابتدا نقاش سطح اثر را با ترکيباتي از موم، رزين و مواد ديگر مي پوشاند مقدمات انجام مراحل بعدي را براي تکميل اثر فراهم مي کندو با اين شيوه تنوعي بي همتا در جلوه هاي ويژه هنر خلق کرده بود

2007-06-10T19:25:00.000+03:30

It's the first day of my LIFE

Horizon

2007-06-08T17:33:00.000+03:30

یکی از برنامه هایی که همیشه از دیدنش لذت برده ام سری مستند علمی افق است که در هر برنامه با مسیر تحقیق و کارهای صورت گرفته از یک مسئله علمی همگام می شود و آنچنان بیننده را همراه با تحقیقات دانشمندان به پیش می برد که خود را عضوی از آن دانشمندان می بینیم و تحلیل و دستاوردهای علمی و مسیرشان را به راحتی درک می کنیم. دیروز در یکی دیگر از این مجموعه برنامه و با پرداختن به دنیای سیاهچاله ها ، به فعالیتها و تلاشهای استیفن هاوکینگ پرداخته شد و سختیهایی را که بر سر راه این دانشمند در انتقال دانسته های مغزی اش به دیگران وجود دارد به نمایش در آمد ... می توان در اینجا به مسئله گفتار و نوشتار انسان به عنوان مهمترین بخش ارتباطات انسانی پی برد و چون هاوکینگ بر اثر بیماری نادرش از این توانایی برخوردار نیست روند انتقال دانسته های فراوانش به کندی صورت می پذیرد ... متاسفانه آنچه در این برنامه بر آن تاکید میشد تحلیل قوای اندک باقیمانده هاوکینگ است که روندی نزولی در پیش گرفته ... مسلما اگر این بزرگ دانشمند فیزیک از توانایی جسمانی معمول برخوردار بود شاید انقلابی در عرصه فیزیک و دانش بشری به پا میشد ... یکی از نکات جالبی که در این برنامه به آن پرداخته شد صحبتهای دانشجوی جوانی بود که چند سالی به عنوان کمک و دستیار هاوکینگ شبانه روز در کنارش به سر می برد ... اوعنوان کرد که خواندن یک مقاله ای که هاوکینگ به وی داده بود یک سال و نیم به طول انجامیده و چند ماه هم بر سر درک آن وقت گذاشته... آنها شبانه روز بر روی رد نظریه ای کار می کردند که تاکید داشت اطلاعات در سیاهچاله ها از بین نمی روند و البته با پایه ای ضعیف از ریاضیات آنرا ثابت کرده بودند و نتیجه آن شده بود که هاوکینگ به اشتباه سی ساله اش در مورد این نظریه اعتراف کند ... مسلما اگر روند کار و مشکلات هاوکینگ مانع بزرگی نبود این نظریه زودتر و با پشتوانه قوی تری ارائه میشد ، همانگونه که در برنامه نشان داده میشد انتقال اطلاعات از هاوکینگ به دانشمند جوان به صورت حرف به حرف صورت می پذیرفت ... اما عجب افتخار بزرگیست دستیار چنین ابر دانشمندی بودن ... امیدوارم حداقل افتخار دیدن این دانشمند بزرگ را از نزدیک درتیر ماه

تهران داشته باشم

کوهستان سبز

2007-05-30T19:47:00.000+03:30

فکر کنم اگر این وضعیت ادامه پیدا کند روی کوههای شمال تهران درخت سبز شود ... گرچه رعد و برقهای امروز کمی ترسناک بودند وساختمان ویلایی تقریبا قدیمی شرکت در کوهپایه با هر غرشی می لرزید اما باران زیبایی بارید و در راه بازگشت از دیدن کوههای شسته شده که احساس کردم از صبح سبز تر شده بودند لذت بردم ... گرچه این لذت در ترافیک و عده ای راننده کم عقل و بخصوص وقتی ماشین گشت پلیس با سرعت وسپر به سپر پشت سرت حرکت کند و حتی جرات نکنی روسری عقب رفته را جلو بکشی تا حد بسیاری فراموش و نابود می شود اما نه کامل ... زیبایی سبزی کوههای پرابهت شمال تهران را با سفر مریخ هم عوض نمی کنم

رود زمان

2007-05-23T20:23:00.000+03:30

دیروز فرصت اندکی دست داد و بعد از مدتها به یکی از دوستان قدیمی و دانشگاهی و هم خوابگاهی و هم اتاقی ام زنگی زدم و در کمال تعجب شنیدم که دختر یازده ماهه ای دارد که من کاملا بی اطلاع بودم و تازه فهمیدم که حدود دو سال است از حال هم بی خبر بوده ایم و من در این تصور بودم که تنها یکی دو ماه است ... جالبست که وقتی به یاد عقاید فمینیستی دوران دانشگاه افتادیم چیزی برای گفتن نداشتیم جز خنده ... به گفته خودش هنوز گاهی باورش نمی شود که دختری داشته باشد و من در حین خوشحالی و حالتی کاملا سورپرایز شده به این فکر می کردم که زمان چه با سرعت می گذرد و ما را چنان در رویدادهایش غرق می کند که گاهی چشم باز می کنیم و باور موقعیتمان برایمان دشوار می شود ... کاش قادر بودیم قبل از رسیدن رود زمان به دریا و توقف آن جریانش را آرامتر کنیم ... از رسیدن به دریا واهمه ای ندارم و گاهی حتی آرزویش را دارم اما هراسم از رودخانه خروشانیست که اجازه دیدن مناظر اطراف و کاوشش را به من ندهد

سرگیجه , لکنت ومن

2007-05-01T19:51:00.000+03:30

چند روزیست که به لکنت عجیبی دچار شده ام وبه تبع آن بلای عجیبی هم بر سر امتحان اسپیکینگ محترم آوردم ... نمی دانم اثر این سرگیجه هاست یا این سرگیجه ها اثر یک بیماری جدیست ... هر چه هست دیگر تحملش را ندارم

پ.ن : این دوست آمریکایی بد جور فکرم را مشغول کرده ... سلام دوست من

.

2007-04-28T18:43:00.000+03:30

لعنت به هر چی سرگیجه است ... لعنت ... لعنت به سرگیجه ای که در طول سه ساعت گند بزند به هرچه که در مدت دو سال برایش تلاش و برنامه ریزی کرده بودی. حالم دیگر از خودم به هم می خورد

.

2007-04-26T11:27:00.000+03:30

این عکس را از وبلاگ یکی از دوستان دیدم که در معرفی جیمز نچوی استفاده کرده بود ... چیزی نمی توانم بگویم جز اینکه... آنها هم انسانند

jamesnachtwey

Sudan, 1993 - Famine victim in a feeding center.

...

2007-04-25T21:44:00.000+03:30

خیلی دلم می خواهد این دوست آمریکایی را که هر از گاهی نوشته های دست و پا شکسته و بی سرو ته این فضای خالی را می خواند بشناسم. برایم جالب است چون این وبلاگ مثل یک پاتوق آشنا برای کسانیست که نویسنده اش را می شناسند و غریبه ای !!! علاقه ای تا کنون به آن نداشته

Is it possible ??

سرگیجه هیچکاک!!!ا

2007-04-25T11:43:00.000+03:30

لعنت بر شیطان ... این سرگیجه چه بود که دوباره به سراغم آمد ... با امتحان شنبه چه کنم!!! من که دوباره در چهار دیواری خفقانم که حتی کورسوی شعله پرومته هم راهی به آن ندارد محبوس شده ام چنین آجیلی را کم داشتم ... خدا به خیر بگذراند

موفقیت سایت پارس اسکای

2007-04-23T22:02:00.000+03:30

خوب امروز یک خبر بسیار خوب شنیدم که کلی به من انرژی و روحیه داد. امروز طی مراسمی در سازمان فضایی ایران و درنخستين جشنواره وب‌سايتها و وبلاگهاي فضايي , سایت پاس اسکای مقام اول را به خود اختصاص داد.گرچه با شنیدن اخبار چنین جشنواره ای شکی در موفقیت پارس اسکای نداشتم. اطلاعات بیشتر و اخبار کاملتر احتمالا فردا در سایت سازمان فضایی و پارس اسکای درج خواهد شد. این موفقیت را به آقای رحیمی (از آسمان) , دوستان و همکارانشان تبریک می گویم. بهرحال این موفقیت نتیجه زحماتی چند ساله است که شاید گوشه اندکی از آنرا شاهد بوده ام. ازگذر زهره تا تالار گفتگو , از اخبار هیجان انگیز کاسینی تا مریخ نوردها و مصاحبه با بزرگان ناسا. همیشه موفق باشید

Astronomy Day in Iran

2007-04-20T22:54:00.000+03:30

امشب ماه و زهره در آسمان غوغایی داشتند

امشب در سر شوری دارم
امـشـب در دل نــوری دارم
باز امشب در اوج آسمانـم
باشـد رازی بـا ستـارگــانم
امشب يکسر شوق و شورم
از ايـن عالـم گويـي دورم
از شادی پرگيرم که رسم به فلک
سرود هستي خوانم در بر حور و ملک
در آسمانها غوغا فکنم
سبــو بريـزم ساغـر شکنـم
با ماه و پروين سخني گويم
و ز روی مــه خود اثـری جويـم
جــان يــابـم زيـن شبــها
مـــي کــاهـــم از غــمــها
ماه و زهره را به طرب آرم

از خود بي خبـرم ز شعف دارم
نــغــمــه ای بــر لــبـهـا
نــغــمــه ای بــر لــبـهـا

امروز روز نجوم بود. گرچه بنده ديگر روز و شبم را فراموش کرده ام و وقتي امروز صبح براي امتحان ماک (کنکور آزمايشي آيلتز) از جلوي پارک ملت رد مي شدم يادم آمد که اي دل غافل امروز روز نجوم است ...( آخر نه اينکه سالهاي قبل آنقدر فعاليت داشتم که امسال از دستم در رفته بود!!! ) خلاصه طاقت که نياوردم و عصر سري به پارک زدم. گرچه آنقدر در ترافيک مانديم که اميدي به گرفتن عکس نداشتم . اما خوب به موقع رسيدم و برنامه ها هم
به اوجش رسيده بود. بهر حال چند عکس گرفتم و آشنايان نجومي را ديدم .روز جالبي بود بخصوص صفهاي طویل
رصد

..

2007-04-19T09:20:00.000+03:30

یک روانی دیوانه کار ما را از آنچه که بود خرابتر کرد. مسلما آمریکا و کانادا در پذیرش دانشجویان آسیایی محدودیتهای بیشتری قائل خواهند شد و احتمالا در مدیکال تست یک تست روانی هم می گنجانند. گرچه شاید پیش از این جنایات دیگری نظیر حادثه ویرجینیا از سوی آمریکاییها و اروپاییها شاهد بودیم اما همیشه طبل آسیا صدایش بلندتر بوده است.کره ای ها هم که موقعیت دانشجویانشان را در آمریکا در خطر دیده اند با انتشار آمار بالای نود درصد دانشجوهای آسیایی در آمریکا و در جایگاه نخست آسیا سعی در آرام کردن افکار جهانی نسبت به وجهه وحشتناک ایجاد شده نسبت به آنان را دارند. گرچه ظاهرا این نا بشر از قبل سابقه روانی داشته و در سال 2005 دو دانشجو را تهدید کرده و در همان سال با پلیس در گیر شده و به گفته هم اتاقیهای قدیمش بسیار خجالتی بوده , کمتر صحبت می کرده و یک دوست دختر خیالی داشته است.اخباری که امروز در جهان پیچید حاکی از ارسال بسته ای پستی حاوی ویدئویی از وی بوده که در فاصله بین دو جنایتش به اداره پست برای شبکه ان.بی.سی تحویل داده و انگیزه اش را از این عمل بیان کرده.او خود را ملزم به انجام این جنایت می دانسته و این را نوعی الهام الهی قلمداد کرده است. در این بسته عکسهایی که او را به همراه اسلحه اش در حالتی تهدید آمیز نشان می دهد هم فرستاده شده است که ترجیح می دهم وبلاگم را به عکسهایش آلوده نکنم

یک روز خوب

2007-04-09T23:15:00.000+03:30

امروز روز جالب و خوبی بود. صبح را با یک خبر خوش که مدتها در انتظارش بودم آغاز کردم... حال نتیجه اش چه شود در آینده مشخص خواهد شد ... با اینکه روز پرکاری را هم گذراندم اما پایانش هم خوب بود. امروز چند بار سورپرایز شدم از آن نوع خوشایندش

آنسوی خیال

2007-04-03T20:26:00.000+03:30

در موقعيتي که دلگير و خسته از جماعت آدميان , کنجي را در سايه سياهچال تنهايي انتخاب مي کني شايد ياد آوري يک رويا , يک افسانه يا يک خيال که داستان پرومته را در گوشت نجوا کرده بود بتواند آرامش دوران خيال را برايت تداعي کند , افسانه اي که همواره توانسته بي هيچ مقاومتي اشکهاي بي صدا را از کنج چشمانت سرازير کند

2007-03-28T12:25:00.000+03:30

I DON'T WANT WAR

.

2007-03-26T09:45:00.000+03:30

از ابتدای پدید آمدن هنر عکاسی در جهان , ایران و عکاسان ایرانی همپا با هنرمندان سایر کشورها در رشد و ارتقاء این هنر نقش عمده ای داشته اند. از جمله بزرگان هنر ایران که می توان به عنوان پدر علم عکاسی در ایران از وی نام برد ناصرالدین شاه بود ... هیچگاه نمی توانم عکسی را که ناصرالدین شاه در مقابل آینه به همراه افراد حرمسرایش گرفته است فراموش کنم که اوج خلاقیت و هنر را در بدو تولد عکاسی به نمایش می گذارد. امروزه با توجه به محدودیت امکانات , که مانع از رشد همزمان هنر عکاسی در ایران در کنار هنرمندان جهان شده است ,هستند عکاسانی که با استعانت از استعداد ایرانی همواره سخنی برای گفتن داشته اند. در زیر یکی از عکسهای بابک امین تفرشی عکاس آسمان شب را می بینید از کسوف چند روز گذشته که در سایت ناسا به نمایش در آمده است و بدین وسیله نامی از نوروز باستانی ایرانیان هم در پس کوچه های گم شده تمدن ایرانی برده شده است

عکس از: بابک امین تفرشی

2007-03-23T21:11:00.000+03:30

نوروز مبارک

آنفولانزای پرندگان

2007-03-11T21:03:00.000+03:30

گنجشک کوچه ما عطسه می کند و کلاغ هایمان سرفه ... می گویند پرندگان پارک پردیسان آنفولانزا گرفته اند ... حتی آن درنای نقره ای کمیاب !!!!ا

من , خواب و کنکور

2007-03-03T22:05:00.000+03:30

نمی دانم تا به حال سر جلسه کنکور خوابتان گرفته است یا نه؟ به هر حال من امروز این موضوع را تجربه کردم ... کم خوابیها و خستگیها امروز خودش را نشان داد ... گرچه به حال من که سه ماه است وقت نفس کشیدن هم ندارم فرق چندانی نمی کرد اگی سر جلسه هم می خوابیدم

پ.ن : امروز دوربین کداک تقریبا قدیمی پدرم را از کارتونهای داخل کمد پیدا کردم ... این تنها چیزی بود که این مدت از آن لذت بردم

SE7EN

2007-02-26T22:31:00.000+03:30

بعد از یک روز پرکار و خسته کننده , و در حالیکه مرخصی نیم روزت به علت رفع نقص تشخیص داده شده توسط مرکز معاینه فنی خودرو به تمام روز تبدیل می شود دیدن فیلم سون ( 7 ) تهوع آور است...آنهم در کلاس زبان که باید موشکافانه و با دقت دیده شود ... احتمالا معلم ارجمندمان این فیلم را انتخاب فرمودند تا دیگر پیشنهاد کلاس فیلم ندهیم

ژاپنی سرگردان

2007-02-08T23:47:00.000+03:30

امروز به اين نتيجه رسيدم که اگر به عنوان ليدر خارجيها در فروشگاه شهروند بيهقي کار کنم بد نباشد ... امروز وقتي داشتم دو بسته تخم مرغ را با دقت در تاريخ توليد و انقضا انتخاب مي کردم يک جوان ژاپني فلک زده که فکر کنم از نوع بد شانسهايش بود وقرعه اش در کشور عزيز ما افتاده بود آمد و مشغول بررسي جعبه ها و تاريخها شد ... وقتي از آنجا دور شدم و ديدم که با سر درگمي هنوز نتوانسته جعبه اي را انتخاب کند برگشتم و جعبه هايي با تاريخهاي جديدتر را نشانش دادم ...مشکل بزرگي که براي او وجود داشت درج تاريخها با اعداد فارسي و همينطور ماه شمسي بود ... هنگامیکه تاریخ امروز را از من سئوال کرد با دقت به تقویم ساعتش خیره شد و وقتی اين اطمينان را دادم که تا ماه آينده اعتبار دارد بسيار تشکر کرد ...بعد از خريد وقتي به سمت صندوق مي رفتيم ديدم که در به در دنبال من مي گردد و در جستجوی نوعي ماده غذايي است که البته با مشخصاتي که او مي گفت چيزي به ذهنم نرسيد ... در همان هنگام نوبت صندوق به ما رسيد و با نگاه عجيب مردم و يکي دو کارگر فروشگاه که مانند انسانهاي اوليه مبهوت مانده بودند نتوانستم کمک بيشتري بکنم ... اما به اين نتيجه رسيدم که زندگي در ايران براي خارجيها از هر نظر مشکل است

...

2007-01-29T19:41:00.000+03:30

کورسوی خاطرات

2007-01-21T19:24:00.000+03:30

کور سوی یک چراغ در دل کوه های شمال تهران در تاریک و روشن غروب هر روز مرا به دنیایی می برد که قادر بودم در آن حرف بزنم ... از هر چیز که مغزم را غلغلک دهد و بدانم به محتویاتش افزوده شده آنهم نه با حرفهای عامیانه ای که در هر جا می توان در مورد خاله و عمه فلانی یافت بلکه در مورد دنیایی که دوست داشتم اما با هر کسی نمی توان در موردش حرف زد و هر کسی هم قادر به درکش نیست و شاید یک برچسب هم بر داراییهای ناچیزت اضافه کند : خل

آن کور سو در دل کوه هر روز به من یاد آوری می کند که مدتیست آنچه را که برایم ارزشمند بوده کسب نکرده ام ... مغزم راکد شده و هر چه را که اندوخته بود دارد به خاکستر تبدیل می کند

آن کور سو خفگی ام را دو چندان می کند

کاش هیچگاه ماشینهای جلویی به حرکت نمی افتادند تا من بمانم و کور سوی خاطراتم

موفقیت عکاس ایرانی

2007-01-11T20:45:00.000+03:30

عکاس ایرانی برنده جایزه مسابقه عکس ایتالیا شد. بیشتر از یکسال است که با عکسهای جاوید تفضلی از طریق ترک ارث آشنا شده ام و همیشه از فضای عکسها و دیدی که در عکاسی دارند لذت برده ام. جالبست که در مورد موفقیتهای جاوید در عرصه عکاسی پیش از این اطلاعی نداشتم و حدود یکسال پیش از ایشان دعوت کردم که عکسهایشان را در سایت فوتو هم به نمایش بگذارند که ایشان با تواضع بسیار پذیرفتند ولی متاسفانه با بوجود آمدن مشکلی در نرم افزار سایت در آن زمان این امکان فراهم نشد. اما وقتی چند شب پیش به عنوان چهره موفق هفته در اخبار شبکه سوم دیدمشان و متوجه موفقیتشان در مسابقه عکاسی ایتالیا شدم واقعا برایم باعث خوشحالی بود و البته امیدوار به خودم در تشخیص عکسهای قوی

گذشته از هر چیز به جاوید تفضلی به خاطر این موفقیت و البته موفقیتهای قبل از آن که بنده بی اطلاع بودم تبریک

می گویم و پیروزیهای پربارتری در آینده برایشان خواستارم

اینهم یکی از عکسهای جاوید تفضلی که فضایش را بسیار دوست دارم

پ.ن: تازه متوجه شده ام که این پروفسور محترم ژاپنی تشریف دارند و با شناختی که از ژاپنیها درعمرمان کسب کرده ایم بعید است که به اینجانب پذیرش دهند آنهم با آن رزومه پر بار و جوایزی که در عرصه علم و دانش کسب کرده اند و یا اگر هم بر فرض محال این امر محقق شود پوست ما را درسته خواهند کند

آره یا نه

2007-01-06T21:08:00.000+03:30

چند روز است که هنگام چک کردن ای میلم قلبم بد جور می زند ... به محض اینکه ای میل جدیدی برایم می رسد تا هنگام باز کردنش استرس دارم که مبادا پروفسور بزرگوار جواب رد داده باشد ... نمی دانم چه خواهد شد

پ.ن : لعنت به این فیلترینگ .آخر نمی دانم چرا عکسهای اروپا و استرالیای

TrekErarth

را فیلتر کرده اند

انگیزه مرده

2007-01-03T18:25:00.000+03:30

مدتی بود که برای زندگی انگیزه داشتم , می دانستم چه می خواهم . دورنمایی که از زندگی در ذهنم داشتم زیبا بود و از نفس کشیدن لذت می بردم ...احساس می کردم آنقدر برایش انگیزه دارم که تا آخر عمر با قدرت پیش بروم با یک خوشنودی دائمی ... اما الان با هر 18 چرخ به خاکی رفته ام ... منهم گم شده ام در روزمرگیهای عادی ای که همیشه از آن گریزان بوده ام ... به هر ترتیبی سعی می کنم که دوباره به مسیرم بازگردم اما بعضی از انگیزه ها برای همیشه مرده اند

پ.ن: گاهی سئوالهای باقی مانده از اصل ماجرا آزاردهنده تر هستند ... گاهی یاد آوری درد کهنه دیگران آزار دهنده تر از خود درد است ... و روزی نیست که در ذهنم یادآوری نکنم

سکوت سرد

2006-12-31T23:18:00.000+03:30

ساعت 6:30 صبح ... هوا آنقدر سرد است که سطح خاک مزارع یخ زده و از جوی ها بخار بلند می شود ... حتی ثانیه ای نمی توان شیشه را پایین زد ... کنار اتوبان ایستاده ... در کنارش تعداد زیادی دسته گل که روی هم گذاشته و آتشی که روشن کرده ... صورتش از سرما سرخ شده و با صدایی لرزان در جوابم می گوید دسته ای هزار تومان ... شش سال بیشتر ندارد ... روز کودک ... سازمان جهانی حمایت از کودکان ... خانم هنرپیشه ای که تا توانسته بر سر و صورت مالیده وپا روی پا انداخته و برای تکمیل پز روشنفکری اش خود را نماینده یونیسف معرفی می کند ... دنیا کور است و آن کودک در سکوت سردش خاموش

من و پروفسور

2006-12-31T21:03:00.000+03:30

دیگر حالم دارد به هم می خورد ... از بس که مدام نگران تحقیق این پروفسور چینی کره ای ژاپنی کانادایی بودم نفهمیدم این چند وقت چگونه کارهایم را انجام داده ام یا زندگی کرده ام ... هر جا می رفتم یا برگه های مقالات همراهم بود یا لپ تاپ جور نوشته ها و مقالات را میکشید... چه نوشته هایم را قبول کند چه نکند دیگر تحقیقی برایش نخواهم نوشت ... از هر چه ماکرورزوناتور و نانوتکنولوژیست دیگر بیزارم ... امیدوارم اصلاحی از من نخواهد

راستی سال نو میلادی که از امشب آغاز می شود هم مبارک ... امیدوارم سال خوبی باشد در آرامش و صلح

Time

2006-12-26T18:45:00.000+03:30

وقت ندارم ... کمی زمان اضافه قرض می خواهم

دانش فسیلی ما

2006-12-19T15:25:00.001+03:30

این چند روز به اندازه تمام عمرم مقاله به زبان انگلیسی خواندم , مقالات نو و تازه از تنور بیرون آمده ... بیدار ماندن تا چهار صبح به دلیل محدودیت زمانی به همراه تب و سرفه و درک مطلب و موضوعی که شاید اسمش را هم تا کنون نشنیده باشی ... ذوق کردن دارد حتی نصف شب در حالیکه پس از خواندن سه چهار باره مقاله و رفرنسهایش موضوع را درک کنی و تصویری از آزمایشها و اثرها در ذهنت پیدا کنی ... واقعا در کار علمیشان فوق العاده اند ... پیشرفتهایشان بی دلیل نیست ... لذتی که از خواندن این مقاله بردم تا کنون تجربه نکرده بودم ... همیشه با خودم کلنجار می رفتم که چرا هیچ مبحثی در رشته تحصیلی ام مرا مجذوب نمی کند...چون نمی دانستم که منابع نو و جدید در اطراف ما وجود دارد مباحث جدیدی که حتی اساتید دانشگاهی ما هم جز معدودی از آن بی اطلاعند. حال می فهمم که هر چه در دانشگاه از کتابها و مطالب فسیل شده به ما آموخته بودند باید جمع کرد و یکجا داخل سطل آشغال ریخت

مقالات کمرشکن

2006-12-15T15:51:00.000+03:30

بابا جان نمی خواهی پذیرش بدهی دیگر چرا می فرستی دنبال نخود سیاه ؟ حکایت این سه مقاله تو حکایت آن امتحانهای پایان ترمی بود که می گفتند از 10 سئوال سه تا را انتخاب کنید و پاسخ دهید که هیچگاه هم نمی توانستیم آن سه سئوال را که قابل پاسخ دادن باشد پیدا کنیم ... آخر بشر جان ... ژاپنی ... چینی نمی دانم کجایی هستی خودت فهمیدی چه نوشته ای که حال از من می خواهی تحلیلش کنم یا علت نوشتن آنرا موشکافی کنم و بگویم چقدر مطالب آن جدید است؟ آنهم در این در پیت آباد که کتابها و مقالات هفتاد سال پیش تدریس می شوند ... نمی دانم می دانی یا نه که با این تفاسیر من به این سادگیها از رو نمی روم و تحلیل و به قول خودت قدرت ری سرچی نشانت دهم که حتی دانشجویان دکترایت هم چنین درکی تحویلت نداده باشند

تکمیل کمالات

2006-12-12T20:52:00.000+03:30

اثر دیروز الان دارد خودش را نشان می دهد ... من مریض شده ام

یک روز گند

2006-12-12T17:37:00.000+03:30

عجب روزی بود دیروز ... از صبح زود که دوباره باریدن برف آغاز شده بود روز پر ترافیکی را پیش بینی می کردم اما دیگر نه در هم و بر هم ... صبح طبق معمول باید به کلاس آیلتز می رفتم و توانستم قبل از شروع ترافیک برفی در اتوبان مه آلود از نیایش رد شوم بماند که یک پیکان از رده خارج داشت ما را به آن دنیا می فرستاد ... به کلاس که رسیدم برق آن منطقه قطع بود و کلاس را منحل کردند اینبود که برای اولین بار در طول تاریخ گوشی نازنینم بر روی زمین افتاد و چندین بار مثل توپ بالا و پایین پرید اما ظاهرا که مشکلی پیدا نکرد همان موقع هم برق آمد و برگشتیم سر جایمان ... بعد از کلاس قرار بود با یکی از بچه ها به قسمت آموزشی و فرهنگی بریتیش کنسول برویم برای ثبت نام امتحان آیلتز ... پانصد متر نرفته بودیم که چراغ چک موتور ماشین باز هم برای اولین بار روشن شد و ماشین به پرت پرت افتاد ... یک گوشه ایستادم و روشن خاموشش کردم که مشکل برطرف شد ... باری در ترافیک افتضاح و هوای برفی خودمان را به قلهک رساندیم ... کارمان که تمام شد هنوز از بریتیش کنسول خارج نشده بودیم که از خانه تماس گرفتند و گفتند تا نیم ساعت دیگر خانه باش که سفر اضطراری یک

روزه (نیم روزه ) پیش آمده ... در آن ترافیک لعنتی سر میرداماد با چراغ روشن چک موتور نمی دانم که چطور به خانه رسیدم و ناهار را خورده و نخورده را ه افتادیم و در مه و برف و باران و دیدن یک صحنه تصادف فوق العاده وحشتناک که باز هم عاملش مثل این اواخر تانکرهای سوخت رسانی بوده اند در یک شب بارانی در جاده شمال که راه گلوی بنده را بست تا به الان , به مقصد رسیدیم و روز عجیب من به پایان رسید ... البته در طول راه چندین مورد عکاسی از نور در شب را تجربه کردم که بنا به نظریکی از دوستان , شخصا ترجیح می دهم نام هر چه که با این دوربین می گیرم و بر روی وبلاگ می گذارم عکس نگذارم

یکی از آن تانکرهای لعنتی

دو نمایشگاه عکس

2006-12-10T15:10:00.000+03:30

حسن برگزاری دوره آیلتز بنده در مجاورت گالری ماه مهر اینست که هر از گاهی اگر به موقع برسم می توانم سری به آنجا بزنم و با دوستی با یکی دو نفر از کارمندانش از برنامه های عکاسی مطلع شوم ... این اواخر چندین نمایشگاه عکس برگزار شد که توانستم امروز دو قسمت را ببینم البته در یکی از آنها که مربوط به عکسهای علی ناجیان بود اجازه عکس داده نشد و این کار باید با هماهنگی عکاس صورت می گرفت و مسئول محترم آن قسمت می خواستند اینکار را انجام دهند که من فرصت زیادی برای ماندن نداشتم ... عکسهای جالب و پرمعنایی بودند از محیط خیابانی و یک انسان نیمه عریان که المان ثابت عکسها بود و دید متفاوتی را از زندگی و دغدغه های انسان در زندگی شهری و واماندگی آن به تصویر می کشید (البته این برداشت من بود) که با حال و هوای من سازگاری نداشت ... اما از نمایشگاه دوم و آثار محمود کلاری که در بوفه دنج و آرام گالری برگزار شده بود توانستم عکس بگیرم و واقعا باید بگویم که عکسها فوق العاده بودند و با آنچه که این روزها ذهن مرا در در عکاسی مشغول کرده است و به دنبالش هستم (البته در رویا) مطابقت داشت ... دیدی زیبا و اجتماعی با اجرایی کامل و بی نقص

انعکاس تصویر خودم در یکی از تابلوها

مختصری از بیوگرافی محمود کلاری که چون نور از مقابل در تابلو انعکاس داشت مجبور شدم این زاویه را انتخاب کنم و ثبت از این افتضاحتر امکان نداشت

گوشه دیگری از بوفه

مرد کسوف ایران

2006-12-06T22:40:00.000+03:30

چند روز پیش خبری تاسف بار و البته بسیار نگران کننده در روزنامه خواندم که باورش برایم بسیار سخت بود اما وقتی در یکی از سایتها هم خواندم که بیشتر از 22 روز است که " حمید جدیری خداشناس " مرد کسوف ایران مفقود شده است بسیار نگران شدم ... من ایشان را که انسانی بسیار متواضع و مهربان هستند در سمینار گذر زهره در دانشگاه صنعتی شریف دیدم و در آن زمان تواضع و فروتنی ایشان برایم بسیار ارزشمند بود . ایشان شخصیتی هستند که در راه علاقه شان به نجوم و ثبت لحظه های شگفت انگیز و مطالعه بر پدیده کسوف ,زندگی و داراییشان را در هر شرایطی وقف سفرهای علمی شان کرده اند و افتخار اولین ایرانی بر جنوبگان را به همراه بابک امین تفرشی در کارنامه پربار علمی شان به ثبت رسانده اند و اکنون این خبر عجیب مفقود شدنشان برایم غیر قابل باور است و با تمام وجود آرزو می کنم که مرد کسوف ایران بزودی و به سلامت به خانواده شان و جامعه نجوم بازگردند

پاییز برفی

2006-12-02T13:36:00.000+03:30

اینهم از تهران امروز با دو ساعت در ترافیک ماندن ... ماشینهای زیادی از شب قبل در اتوبان نیایش مانده بودند و لیز خوردنهای ماشینهای در حرکت هم هیجان و کیف خاصی داشت

اما ...هر چه فکر کردم دیدم نمی توانم از برگهای

زرد بر روی سپیدی برف بی تفاوت بگذرم ... البته فقط موبایل همراهم بود ... ولی این عکسها هم از هیچی بهتر است برای ثبت اولین برف جدی پاییزی

روز جالبی بود

اثر اتوره ای

2006-11-30T19:04:00.000+03:30

بعد از مدتها ما یک اتوره شناس حرفه ای پیدا کردیم که خودش مانند آن غیب شده است ... نمی دانم چند وقت است که برای این دوست ناشناس کامنت گذاشته ام که بابا جان مورد واقعا اضطراریست ... روز و شبی نیست که در این ابهام به فکر نمی روم که آیا واقعا فرمی خیانت علمی به اتوره جوان کرده است یا خیر... بدبختی عظما اینست که تمام منابع مهم و مفید به زبان شیرین سالواتوره ایتالیانو است و کشفیات من در این خصوص چندین سال است که پیشرفتی نداشته است ... خلاصه اگر روزی دیدید که من هم ناگهان ناپدید شدم بدانید این اثر اتوره ای است

اتوره مایورانا

نقد یا تخریب

2006-11-26T15:26:00.000+03:30

نقد و نقد نویسی صحیح یکی از مشکلاتی است که هیچگاه امید به حل آن ندارم ... متاسفانه در جامعه ما هر کسی که می خواهد در مورد اثری نقد بنویسد فکر می کند باید با شمشیری بران به شخصیت و احساس صاحب اثر حمله ور شود در صورتی که فراموش می کند که این اثر است که باید مورد تحلیل قرار گیرد و نه صاحب آن آنهم نه یک طرفه و فقط با برشمردن نکات منفی ... نقد یعنی دید و تحلیل درست از یک اثر با نقاط منفی و مثبتش که هر خواننده ای با تحلیل نکات بیان شده خود نتیجه را از نوشته برداشت کند و در مورد اثر قضاوت کند و نه اینکه نظر تحمیل شده منتقد را بپذیرد. نمی دانم یک نقد مخرب چه حسی را در به اصطلاح منتقد رک گوی القاء می کند ... شاید اینکه بخواهد خودی نشان دهد یا بگوید آنقدر به کارم مسلط هستم که با اطمینان هم اثر را می کوبم و هم صاحبش را ...در حالیکه اگر واقعا دانش کافی می داشت میدانست طریقه نقد نوشتن چگونه است . نقد نا درست از هر نظر مخرب است , چه برای صاحب اثر که امکان از دست دادن روحیه و انگیزه کافی برای بهبود, ادامه و ارتقاء کارش وجود دارد چه برای کسانی که می خواهند یاد بگیرند و چه برای کسانی که کورکورانه و فقط با دیدن نام منتقد نوشته هایش را تایید و حمایت می کنند و هرکدام که از راه میرسند سنگی پرتاب می کنند و می روند .کاش قبل از بیان هر نظر یا انتقادی یکبار آنرا مرور کنیم

خودتان قضاوت کنید

انجمنهای آبکی

2006-11-22T22:37:00.000+03:30

تا به حال فکر کرده اید که چرادر بیشتر موارد گروهها و یا انجمنهای کوچک و خود جوش در کشورمان هیچگاه به هدف و منظور تعریف شده شان نمی رسند و بیشتر در همان جلسات اول پراکنده شده یا راه به جایی نمی برند؟ در چند گروه و انجمن علمی که در گذشته دیدم و جلسه اول حضورم جلسه آخرم هم بود یک مورد بسیار مهم در همه آنها مشترک بود : سست بودن در تعریف هدف اصلی ...بیشتر گروهها با اینکه اسم و نشان ظاهرا بزرگی دارند اما واقعا نمی دانند که چه می خواهند ودر صورت مشخص شدن هدف نمی توانند برای آن برنامه ریزی درستی داشته باشند و بیشتر زمان گروه به حرفهای حاشیه ای و بعضا بی ربط می گذرد ... در واقع پاتوقیست رسمی برای ملاقات چند نفر و گذران بیهوده وقت که حتی اشتیاق و انگیزه را در کسانی که علاقمندند ,از بین می برد

این موضوع را در ارتباط با مطلبی که دوست خوبم آقای محمد رحیمی در وبلاگ پارس اسکای اشاره کرده بودند نوشتم

یاد یک دوست

2006-11-19T20:21:00.000+03:30

امروز به یاد فرناندو افتادم ...وقتی که خواستم دوباره صفحه گالری اش را باز کنم آرزو کردم که عکس جدیدی از او ببینم ... دلم می خواست آن خبر تاسف باری که هفت ماه پیش همه اعضاء سایت را متاثر و غمگین ساخت دروغ باشد ... اما

The road to nowhere

2006-11-13T12:25:00.000+03:30

احساس می کنم که نتوانسته ام با دنیا کنار بیایم ... به قول یک دوست توقع من از دنیا و آدمهایش بیشتر از ظرفیت آنهاست ... در حالیکه ظرفیت من برای آنها هیچگاه پر نمی شود

Thirsty

2006-11-12T21:23:00.000+03:30

Solitary

2006-11-12T13:13:00.000+03:30

من , ونسان و کتاب عکاسی

2006-11-10T15:47:00.000+03:30

بالاخره طاقت نیاوردم و کتاب نامه های ونگوگ را امروز که به شهر کتاب رفته بودم خریدم. کتاب بسیار خوبیست که نوشته های زیبایی دارد ...در قسمتی اینگونه می نویسد: بدبختی من در این است که هر چیز را زود درک و احساس می کنم . اندیشه های موهوم دیگران را در می یابم و اغلب نمی توانم آنان را مورد نکوهش و ریشخند قرار دهم , زیرا می دانم , که در اساس موهومات همیشه جزیی از راستی نهفته است

یک کتاب دیگر هم توجه مرا به خود جلب کرد با عنوان عکاسان بزرگ جهان که توسط برایان کو جمع آوری شده و حاوی شرح مختصری از زندگی و فعالیتهای عکاسان بزرگی چون آنسل آدامز , ویلیام هنری تالبوت , گوستاو لوگره , راجر فنتون , لویس کارول جوئل مایروویتز و ... با تحلیل و بیان سبک و شیوه عکاسی آنها به همراه چند عکس شاهکارشان ... و در ابتدای صفحه معرفی هر عکاس عکسی از خودشان و جمله ای از آنها در باره عکاسی هم وجود دارد... از خریدنش بسیار خوشحالم

دو گزارش از دو نمایشگاه

2006-11-09T19:18:00.000+03:30

امروز فرصتی شد که به دو نمایشگاه مهم عکاسی سر بزنم , اول نمایشگاه دوسالانه عکس که انتقادات و حرف و حدیثهای بسیاری داشت در مجموعه هنری صبا و بعد از آن خانه هنرمندان که جشن تصویر سال در آن برگزار شده است

نمایشگاه دوسالانه

یکی از سالنهای عکسهای خبری

یکی از سالنها که همه جور آجیلی در آن بود ... پرتره ... خبری ... طبیعت

از این عکس خیلی خوشم آمد که توسط صیف الله صمدیان آهنگر گرفته شده

بخش خلاقه هم که خیلی مشتاق دیدن عکسهایش بودم به علت تعمیرات در سالن زیر زمین بسته بود ... جالبست احتمالا از عکسهای به نمایش در آمده در این بخش خجالت زده بودند که به بهانه تعمیرات تعطیلش کردند

نمایشگاه تصویر سال

نمایی از خانه هنرمندان که اولین بار بود به آنجا می رفتم

بیشتر عکسها در راهروها به نمایش گذاشته شده بود

از این پنجره خیلی خوشم آمد اما عکس کاملی که از آن گرفتم چندان خوب نشد

مجسمه عزت الله انتظامی در طبقه دوم

در اتاقهای دیگر هم نمایشگاههای کوچک دیگری برقرار بود که این یکی هم عجیب بود و هم جالب ... نمایی از یک انسان گلی که به دیوار چسبانده بودندو بیشتر شبیه مومیایی برره ای بود و یک ویدئو از همچین انسانی نمایش داده میشد که پشت میزی نشسته بود و صحبت می کرد و با قاشق از بشقابی گل برمیداشت و می خورد ... دیگر به حرفهایش توجه نکردم چون تحمل گل خوردنش را نداشتم ... فقط لحظه ای دقت کردم که آن می تواند شکلات باشد که از دیدنش پشیمان شدم

اینهم یک عکس از رضا زاده که در بخش ورزشی بود ... کیفیت خوبی ندارد چون نمی خواستم کسی مرا در حال عکس گرفتن از این عکس ببیند

اینجا هم آخرین قسمت نمایشگاه بود که بر روی پشت بام قرار داشت و توانستم عکس نیما مهربانی را آنجا پیدا کنم

عربی را پاس بداریم

2006-11-06T20:33:00.000+03:30

فارسی زبانان محترم توجه داشته باشید که از واژه های انگلیسی در صحبتهایتان استفاده نکنید و دقت داشته باشید تا جایی که امکان دارد از واژه های عربی استفاده کنید و عربی را در پارسی پاس بدارید ...جالبست که در زیر نویس علمی اخبار شبکه چهارم چندین بار در خبری مربوط به وزارتهای بهداشت و آموزش پزشکی از کلمه "وزارتین " استفاده شد!!!ا

ایرانیان ثروتمند!!!ا

2006-11-06T19:08:00.000+03:30

چند روز پیش با یک دوست هندی که صحبت می کردم نظرش را در مورد ایرانیان پرسیدم ... پاسخ داد که ایرانیها ثروتمندند ... از این نظرش تعجب کردم و وقتی علت این گفته اش را پرسیدم جواب داد چون نفت و گاز دارند !!!ا

The End

2006-11-05T14:09:00.000+03:30

حکم اعدام برای صدام به جرم کشتار مردم الدجیل صادر شد ... نمی دانم این تنها جنایتی بود که می توانست برایش این حکم را داشته باشد؟؟ شخصی که هنوز غروردیکتاتوری اش را آنچنان حفظ کرده بود که برای برخواستن و شنیدن حکم مقاومت می کرد

.

2006-11-01T12:52:00.000+03:30

چند شب پیش فیلم ویل هانتینگ خوب (نابغه) از کانال سه پخش شد ... قبلا این فیلم را نصفه و نیمه به زبان اصلی دیده بودم و جزئیاتش چندان برایم قابل لمس نبود گرچه بماند که دوبله آن در تلویزیون در محاوره بین دوستان ویل کاملا تغییر کرده بود چون درزبان اصلی در تمام صحبتهایشان از کلمات رکیک استفاده می کردند ... در هر حال این فیلم هم با حضور رابین ویلیامز از جذابیت و عمق خاصی که همیشه می توان در فیلمهای با حضور این هنر پیشه یافت برخوردار بود ... در واقع هیچگاه از دیدن فیلمهای ویلیامز پشیمان نمی شوم ... فیلمهایی که مغز انسان را به تفکر وا می دارند و دارای عمقی انسانی و احساسی و عقلانی هستند که البته چهره مهربان و معصوم او شاید این تاثیر را دوچندان می کند ... فیلمهایی چون " انجمن شاعران مرده " , " چه رویاهایی می آیند", که هیچگاه از ذهنم نمی روند

عکس از یاهو

جاده

2006-10-27T19:49:00.000+03:30

یک جاده ...امتداد شب و شبح شاخه هاي درختان جنگل که در نور چراغ به چشم می آیند ... کور سوي چشمکزن چراغهاي کلبه ها و خانه هاي روستايي که در دامنه کوهها و در پس شاخه ها روشن و خاموش مي شوند ... تاريکي محض آنسوي گارد ريلها و صداي کريس ديبرگ که در گوشي زمزمه مي کند

I'm not crying...

انگشتان دستم را از بين شيشه نيمه باز بيرون مي برم و فکر مي کنم به آنچه بود و گذشت ... به پوچي و دورنگي دنيا ... مثل يک گنداب ... انگشتانم از سرما بي حس شده اند ... خطوط منقطع سفيدرنگ جاده در حال گذر به خط ممتد سفيدي تبديل و در تاريکي چند متر جلوتر محو مي شوند .آنسوتر آسمان با رعدي روشن مي شود و چهره سرد و سنگین کوهستان را نمايان مي کند ... قطرات باران آرام آرام بر شيشه مي خورند و نگاهم را به سمت خود مي کشانند ... زيبايند ... لطيفند و پاک ... احساس مي کنم هر قطره لبخندي بر لب دارد ... انگار مي خواهند با فريبي شيطنت بار نظرم را در مورد دنيايشان عوض کنند ... شيشه را بالا مي زنم و دوباره نگاهم را به امتداد تاريک جاده مي دوزم

نامه های ونگوگ

2006-10-27T17:53:00.000+03:30

امروز در شهر کتاب , کتابی دیدم با عنوان نامه های ونسان ونگوگ ... قبلا در کتابی دیگر نوشته لاراوینکا مازینی که بیشتر تاکیدش بر شناسنامه و مشخصات نقاشیها بود چند نامه از ونگوگ را به اختصار دیده بودم اما این کتاب که امروز دیدم چیز دیگری بود ... چند برگی از کتاب را به تصادف نگاهی کردم و ابتدای بعضی از نامه ها را که خطاب به تئو برادرش بود خواندم ... تمامشان با لحنی بسیار محبت آمیز که حاکی از علاقه بسیار ونسان به برادرش بود آغاز شده بود ... و در ادامه گزارشی از کارهایی که انجام داده بود و نقاشیهایی که کشیده بود با جزئیاتی دلنشین که عشق و هیجان ونسان به آثارش و به برادرش کاملا در نامه ها مشهود بود ... از همان چند سطر اول هر نامه میشد فهمید که نویسنده این نامه ها فردی حساس با احساسات لطیف و زیباست ... قبلا در جایی خوانده بودم که نقاشی شب ستاره باران به حدی دقیق کشیده است که دانشمندان از روی موقعیت ستارگان در نقاشی به زمان واقعی ترسیم آن پی برده اند ... در هر حال روح و احساس ونگوگ هم برای ماندن در این دنیا مناسب نبود ... کتاب را نخریدم چون می دانستم فعلا زمان برای خواندنش نخواهم داشت و اگر امروز که می خریدمش نمی خواندم دیگر هیچگاه نمی خواندمش ... و گذاشتمش در لیست کارهای آینده

..

2006-10-24T20:51:00.000+03:30

یک جورهایی خوشحالم که به افتتاحیه دو سالانه نرفتم

من و یاهو

2006-10-24T12:54:00.000+03:30

امروز اسمم را به فارسی در یاهو سرچ کردم و دیدم عجب معروف هستم

مقالاتی را که نوشته بودم فراموش کرده بودم ... یادش بخیر

به این شعر از حافظ هم برخوردم که جالبست هم نامم را دارد و هم نام خانوادگی ام را

عشق بازی و جوانی و شراب و لعل فام

مجلس انس و حریف همدم و شرب مدام

ساقی شکّر دهان و مطرب شیرین سخن

همنشینی نیک کردار و ندیمی نیکنام

شاهد از لطف و پاکی رشک آب زندگی

دلبری در حسن و خوبی غیرت ماه تمام

بزمگاهی دلنشان چون قصر فردوس برین

گلشنی پیرامنش چون روضۀ دارالسّلام

صف نشینان نیکخواه و پیشکاران باادب

دوستداران صاحب اسرار و حریفان دوستکام

باده گلرنگ تلخ تیز خوشخوار سبک

نقلش از لعل نگار و نقلش از یاقوت خام

غمزه ساقی به یغمای خرد آمیخته تیغ

زلف جانان از برای صیددل گسترده دام

نکته دانی بذله گو چون حافظ شیرین سخن

بخشش آموزی جهان افروز چون حاجی قوام

هرکه این عشرت نخواهد خوشدلی بر وی تباه

وانکه این مجلس نجوید زندگی بر وی حرام

.

2006-10-23T23:13:00.000+03:30

برای افتتاحیه نرفتم ... همین

ملت بمانید در خماری این تعطیلی چهار روزه که بدون برنامه و اعلام قبلی بر سرتان فرود آمد

دوسالانه

2006-10-19T23:01:00.000+03:30

امشب یک اس.ام.اس از طرف دوسالانه عکس برایم آمد که

افتتاحیه "دهمین دوسالانه عکس " دوشنبه 01/08/85 ساعت 17:30 در مرکز فرهنگی هنری صبا واقع در طالقانی , مظفر , شماره 53 است ... من که دل خوشی از این دوسالانه ندارم اما اگر شما مایل بودید شرکت کنید ... شاید هم رفتم که ببینم چه عکسهایی حق مرا خوردند و رفتند بر دیوار نمایشگاه

پ.ن: از مخابرات بسیار ممنونم که این پیغام را 60 روز پس از افتتاحیه به من نرساند

من , مخابرات و اولین برف

2006-10-16T11:53:00.000+03:30

لعنت به اين مخابرات ... پيغامي که بايد ديشب به من مي رسيد براي يک ملاقات مهم ساعت 8 صبح امروز ,بايد ساعت 9 صبح آنهم پس از مدتها که ماشين را براي سرويس برده ام نمايندگي برسد؟؟ که نتيجه اش به هم خوردن قرار و انتظار براي اينکه دوباره کي دوباره بگويند بيا ... نمي دانم در اين مملکت چرا هيچ چيز درست پيش نمي رود . نتيجه اش اينست که من الان در خماري نشسته ام و دارم به آهنگهاي هيم (به علت اينکه فونت اين وبلاگ با تايپ يک کلمه انگليسي به هم ميريزد مجبور شدم اسم خواننده را فارسي تايپ کنم) گوش مي کنم. ديروز روز تعطيل ساعت 11 صبح يک آقايي از مخابرات با منزل تماس گرفته که مشکل تلفنتان حل شد؟ با تعجب پرسيدم چه مشکلي؟ جواب مي دهد که در ساعت 10 و چند دقيقه با 17 تماس گرفته ايد که اين شماره مشکل دارد . جالب اين بود که در ساعتي که ايشان فرمودند ما هنوز در خواب بوديم.گفتم نه و البته باز به علت پي گيري کار نخواسته تشکر کردم.اما بعد از تلفن علامت سئوالهايي بود که دور سرم در دوران بود که چطور شده يکبار برطرف شدن خرابي تلفن از مخابرات بدين شکل پي گيري مي شود در حالي که بارها چنين وضعيتي پيش آمد و شماره 17 را از بس گرفتيم سوزانديم اما کاري از پيش نرفت .جالبست چند وقت پيش هم آمده بودند تا کابلهاي تلفن خيابان را عوض کنند و همه شماره ها را اشتباه وصل کرده بودند . اولش متوجه نشديم اما وقتي چند بار تماس گرفتند و با خانواده کريمي کار داشتند شک کرديم و ديديم که بلهههه خطها را کاملا اشتباه وصل کرده اند . خوشبختانه با شماره خودمان که چند بار تماس گرفتيم متوجه شديم که شماره ما را به جايي وصل نکرده اند اين وضعيت تا فردا که مخابراتيها سر کارشان بيايند به همين شکل باقي ماند ... بد جوري داغ کرده ام .نمي گذارند که از تماشا و خوشحالي اولين برف روي کوههاي شمال تهران لذت برد. يادم رفت بگويم ديشب تا صبح باران آمد و صبح انتظار داشتم که روي کوه برف آمده باشد که حدسم درست بود . اصلا دلم نمي خواهد با عصبانيتيم آبشان کنم .برفهاي زيبا و سفيد خوش آمديد

January 2001

Yellow-breasted brush finch

2006-10-14T18:38:00.000+03:30

چند روز پيش خبري در ياهو خواندم که در يکي از جنگلهاي قديمي

کلمبيا " جنگل انبوه يا ابر" پرنده کوچک و زيبايي يافت شده است که آنرا از خانواده فينچهاي سينه زرد (پرندگان دوست داشتني من ) دانسته اند گرچه معتقدند که تفاوتهايي بين آنها وجود دارد . دانشمندان بر اين نظرند که در اين ناحيه و جنگل گونه هاي گياهي و جانوري بسياري وجود دارد که هنوز ناشناخته اند. نکته جالب اينست که هر ساله در جهان دو الي سه پرنده جديد شناخته مي شوند ... اينهم از اخبار جانورشناسي. اين وبلاگ همين را کم داشت که تکميل شد

AP عکس از

اما واقعا زیبا نیست؟؟

من با شما بیگانه ام

2006-10-09T23:32:00.001+03:30

ساعت 3:30 با یک اس .ام.اس از جا می پرم ... یادت هست امروز کلاس ساعت 4:30 است ... نه ... ساعت 4 سر کوچه منتظر اتوبوس ... نیامد ... ساعت 4:15 یک ماشین پژو 405 زن و مردی جوان ... آنطرفتر خانم جوان دیگری که قبلا منشی مطب دندانپزشکی همسایگیمان بوده بلند بلند با موبایلش صحبت می کند و در حالی که سرازیری خیابان را طی می کند مرتب روسری اش را که از سرش می افتد بر سر می گذارد ... جوانک راننده چشم از او بر نمی دارد و دخترک خام کنارش با لبخند خداحافظی از ماشین پیاده شده و در یک کوچه بالاتر محو می شود ... ساعت 4:25 هنوز اتوبوس نیامده ... دخترک دیگری که از چند کوچه بالاتر پیاده تا سه راه آمده سوار ماشین دیگری که دو کوچه پایین تر منتظرش بوده می شود و

می روند ... ساعت 4:30 ... لعنت به این طرح زوج و فرد ماشینها ... یکی از ماشینهای خطی گیشا می رسد و بی درنگ سوار می شوم .حداقل در این ماشینها احساس امنیت می کنم چون همه شان شناخته شده اند ... از جلو ایستگاه اول اتوبوس که می گذرد راننده های اتوبوس را می بینم که به شیوه عمال گرامی بر دو زانو نشسته و سیگار دود می کنند و به فکر ملت که زمانشان با سیگار آنها دود می شود و به هوا می رود نیستند ... و هیچکس نیست که نظارتی داشته باشد و بیشتر از همه به مردمی فکر می کنم که هدفشان را در زندگی از دست داده اند ...مردانش آنطور و زنانش طوری دیگر... خوش تیپی و زیبایی و مد جایش را به نمی دانم چه داده است ... گمان نکنم در هیچ جای آزاد جهان مردمانش اینگونه باشند... انگار سالهاست با این مردم بیگانه ام... پاکی و وفاداری و عشق واقعی انگار مرده است ... و آنچه جایش را گرفته دو رنگی و دروغ ودروغ و دروغ است

افسوس و صد افسوس که آدمها فراموش کرده اند هدف و جایگاه انسان بودن را

نتیجه غیر اخلاقی: بیست دقیق به کلاس دیر رسیدم

نتیجه اخلاقی : من با دنیای شما بیگانه ام

پشت درياها شهريست

2006-10-07T14:08:00.000+03:30

پشت دریاها

قایقی خواهم ساخت
خواهم انداخت به آب
دور خواهم شد از این خاك غریب
كه در آن هیچكسی نیست كه در بیشه عشق
قهرمانان را بیدا كند
قایق از تور تهی
و دل از آرزوی مروارید
همچنان خواهم راند
نه به آبی‌ها دل خواهم بست
نه به دریا – پریانی كه سر آب بدر می‌آرند
و در آن تابش تنهایی ماهیگیران
می‌فشانند فسون از سر گیسوهاشان
همچنان خواهم راند
همچنان خواهم خواند
«دور باید شد، دور»
مرد آن شهر اساطیر نداشت
زن آن شهر به سرشاری یك خوشه ی انگور نبود
هیچ آیینه تالاری سرخوشی‌ها را تكرار نكرد
چاله آبی حتی، مشعلی را ننمود
دور باید شد، دور
شب سرودش را خواند، نوبت پنجره‌هاست
همچنان خواهم خواند
همچنان خواهم راند
پشت دریاها شهری است
كه در آن پنجره‌ها رو به تجلی باز است
بام‌ها جای كبوترهایی است، كه به فواره ی هوش بشری می‌نگرند
دست هر كودك ده ساله ی شهر، شاخه معرفتی است
مردم شهر به یك چینه چنان می‌نگرند
كه به یك شعله، به یك خواب لطیف
خاك، موسیقی احساس ترا می‌شنود
و صدای پر مرغان اساطیر می‌آید در باد
پشت دریاها شهری است
كه در آن وسعت خورشید به اندازه ی چشمان سحرخیزان است
شاعران وارث آب و خرد و روشنی‌اند
پشت دریاها شهری است
قایقی باید ساخت

امروز تولد سهراب سپهری است , کسی که دنیا را همانند شعرهایش می خواست

از دوست خوبم آقای مهدی دولتی برای ارسال کامل شعر تشکر می کنم

پدرو پسر

2006-10-05T10:35:00.000+03:30

فصل , فصل نوبل است و من شدیدا یاد فیلم " یک ذهن زیبا " افتاده ام ...عجب فیلم زیبایی بود ... هنوز مزه آنرا در ذهنم احساس می کنم ... خوب جوایز نوبل یکی یکی در حال اهدا هستند و عمده علاقه من به نوبل فیزیک است ولی امسال یک مورد جالب و استثنایی پیش آمد که وقتی شنیدم اولین چیزی که گفتم این بود: عجب پدر و پسری !!!اجایزه نوبل امسال در شیمی را راجر.د. کورنبرگ از دانشگاه استنفورد دریافت کرد که در سال 1959 پدرش آرتور کورنبرگ در رشته پزشکی به این افتخار نائل شده بود ... عجب خانواده جالبی ... به این می گویند پسر خلف پدر

دانستن یا ندانستن

2006-10-04T22:36:00.000+03:30

گاهی ندانستن بسی بهتر است از دانستن ... اما نمی دانم چرا همیشه دومی را انتخاب می کنم ؟؟؟!!!ا

دلتنگی

2006-10-03T20:06:00.000+03:30

هر روز فنا شدن بی صدای لحظاتم را تا مغز استخوانم حس می کنم و خاموش و خاموشتر می شوم ... دلم برای اتوره مایورانا و گارسیا لورکا تنگ شده است ... کسانی که روح ساده و پاکشان در مقابل دورنگی دنیا تاب نیاورد

.

2006-09-30T14:34:00.000+03:30

یادم باشد که دیگر هیچوقت کاری برای کسی انجام ندهم .... !!!ا

بازگشت به زمین

2006-09-29T21:38:00.000+03:30

سرانجام پس از یک سفر استثنایی و هیجان انگیز11 روزه انوشه انصاری به زمین بازگشت ...این اولین بار است که بین وقوع چنین خبر مهم فضایی و اطلاع من چند ساعت فاصله افتاده است و فکر به این مسئله در سر کلاس برایم دردناک بود... بیشتر از این فرصت برای نوشتن ندارم , حتی فرصت خواندن مصاحبه را هم نداشته ام و تنها یکی از فایلهای صوتی مصاحبه را در گوشی موبایلم ذخیره کردم و گوش داده ام... در فرصتی دیگر حتما در مورد مصاحبه و انوشه بیشتر خواهم نوشت ... فعلا که باید فکری برای این سرفه ها بکنم که امانم را بریده اند

عکس از پارس اسکای

مصاحبه

2006-09-28T23:17:00.000+03:30

سرانجام مصاحبه ای که قبلا در موردش نوشته بودم بر روی پارس اسکای قرار گرفت ... مصاحبه ای جالب و پر بار با دکتر فیروز نادری يكي از مديران ارشد ایرانی موفق در سازمان فضايي ناسا ... فرصت خواندنش را از دست ندهید ... بخصوص اینکه منهم در طرح سئوالات نقش داشتم و می دانم چه زحمت و زمانی برای اینکار صرف شده است

عکس از سایت پارس اسکای

بدون عنوان

2006-09-28T11:26:00.001+03:30

اینهم از دو سالانه ... کلی نا امید شدم گرچه از بخش خلاقه هیچ آشنایی به نمایشگاه راه پیدا نکرداما در بخشهای دیگر چند نفری از سایت فوتو برای نمایشگاه برگزیده شدند .به هر حال الان یک انسان نا امیدم...اما

دیشب بعد از مدتها برنامه ویکی را دیدم و کلی ذوق زده شدم . با تمام وجود به انوشه انصاری افتخار می کرد.راستی بامداد فردا انوشه به زمین باز می گردد.امیدوارم اگر پخش مستقیمی باشد بتوانم ببینم چون پنجشنبه و جمعه ها وقت آزادم بسیار کم است .حتی فرصت ندارم فکری به حال این سرماخوردگی و مشکلات بینی مبارک بکنم

پ.ن: نظرتان در مورد آهنگ اتاق خالی گری مور به عنوان زنگ موبایل چیست؟ فقط امیدوارم بی موقع زنگ نزند

.

2006-09-26T19:31:00.000+03:30

خوشبختانه همچنان در آسمان سیر می کنم و بر زمین سقوط نکردم :) از زبان نمره بسیار خوبی گرفتم و امیدوارم این دوره آخر را هم به خوبی بگذرانم تا هر چه زودترمدرکش را تقدیم سفارت نازنین کنم

Delay

2006-09-20T14:10:00.000+03:30

ناسا بازگشت شاتل آتلانتیس را که قرار بود دیشب انجام شود دو روز به تعویق انداخت ... حال مشخص نیست به علت بروز مشکل در سیستم تولید اکسیژن ایستگاه فضایی این تصمیم صورت گرفته یا شاید خود آتلانتیس همانند کلمبیا هنگام برخواستن از زمین دچار مشکل شده است

بعد از قرنی یک ایرانی رفت فضا و هزار اما و اگر پیش آمد ... خدا به خیر کند

رویای آسمانی

2006-09-18T23:10:00.000+03:30

امروز حواسم چندان جمع نبود ... هرجا که می رفتم و چشمم به آسمان میافتاد به یاد انوشه انصاری می افتادم و تصویری را که از زمین در آن لحظه ممکن بود شاهد باشد را در ذهنم تصور می کردم .زمینی که غبار جنگها ورنجها را در پس پرده نیلگون و درخشانش پنهان کرده و با سیمایی فریبنده حتی ستارگان را هم مجذوب و شیفته خود می کند .عجب رویاهایی !! از زمانی که به یاد دارم همیشه می خواستم در موقعیت کنونی انوشه باشم ... اولین فضانورد ایرانی آنهم از نوع زن اش ... نمی دانم امروز چگونه گذشت ... هر چه بود بر روی زمین که نبودم

پ.ن: احتمالا پس فردا را بخوبی می دانم که چگونه خواهد گذشت ... با یک امتحان نفس گیر زبان ,احتمالا ازآسمانها با سر به زمین سقوط خواهم کرد

ISS عکس از

Iranian-born woman to be space tourist

2006-09-18T08:24:00.001+03:30

پس از مدتها سر انجام اولين زن فضانورد ايراني حدود 40 دقیقه پيش قدم در شگفت انگيزترين سفر زندگي اش گذاشت ... پخش مستقیم پرتاب فضاپیمای سایوزاز پایگاه فضایی بایکونوردرقزاقستان از تلویزیون ناسا توسط شبکه جام جم 2 ایران و سی.ان.ان انجام شد ... ,وقتی بازوهای نگه دارنده قبل از پرتاب یکی یکی از موشک جدا می شدند هیجان انگیز بود ... این خبر در یاهو با عنوان زیر ثبت شد

Iranian-born woman to be space tourist

اما بسیار تاسف بار که در زیرنویس شبکه سی.ان.ان عنوان شده بود نخستین زن فضانورد توریست ایرانی که در آمریکا متولد شده است ... در صورتی که انوشه انصاری تا دوران دبیرستانش را در ایران گذرانده بود ... جالبست که همیشه افتخاراتی که متعلق به ایران است از ما ربوده می شوند

پ.ن: ساعت ثبت وبلاگ من به لطف تغییر نیافتن ساعتها در این نیمسال یک ساعت دیر تر ثبت می شود ... این نوشته در ساعت 8:18 در حال ارسال است

AP عکس از

...

2006-09-16T13:32:00.000+03:30

چندان خوشايند نيست وقتي که پس از يک روز کامل که از 7 صبح تا 9 شب سر کلاس هستي وفقط يک ساعت براي ناهار در طول اين زمان فرصت داري آنهم در روز جمعه , وقتي ساعت 12 شب به رختخواب ميروي و تا چشمانت را مي بندي مثل برق گرفته ها از جا مي پري که اي واي بايد براي فردا دو رايتينگ انگليسي تحويل دهي. آنوقت است که در همان حال چراغ مطالعه را روشن مي کني و يک ساعت براي موضوعاتي که باز هم نظري در موردشان نداري سعي مي کني صفحه را پر کني. نتيجه اين مي شود که صبح بايد در زمان محدودي که داري با غلط گير نوشته هايت را اصلاح کني تا معلم با مزه تان با خنده بگويد که از اين غلط گير ها داري ؟؟

پ.ن : اگر مي دانستم قرار است در دوسالانه عکس پانزده هزار نفر و بخصوص در بخش خلاقه هشت هزار نفر شرکت کنند ابدا شرکت نمي کردم

پ.ن: يک روز به سفر فضايي انوشه انصاري مانده است

Atlantis lifts off

2006-09-09T20:16:00.000+03:30

بالاخره شاتل فضایی آتلانتیس دقایقی پیش و پس از چند روز تاخیربرای ماموریتی یازده روزه از مرکز فضایی کندی به مقصد ایستگاه فضایی بین المللی پرتاب شد. این نخستین ماموریت ناسا با سفینه سرنشین دار به ایستگاه فضایی بین المللی پس از حادثه دلخراش کلمبیا در سه سال و نیم گذشته است

AP Photo/Dave Martin : عکس

خسوف

2006-09-07T22:34:00.000+03:30

امشب خسوفی جزءی در ایران قابل مشاهده بود که حدود ساعت 22:20 به اوج رسید ... البته این اوج فقط شامل یک چارم قسمت بالایی ماه میشد ... لذت دیدنش را از دست ندادم ... با حسی عجیب و آرزویی محال

عکس از ایسنا

صفحه مبهم

2006-09-06T19:50:00.000+03:30

چند روز است که نمی توانم کار خاصی انجام دهم. با اینکه احساس آرامش بیشتری دارم اما گنگی خاصی مرا فرا گرفته, احساس خلاءاي عظيم . نمی دانم باید بخندم , گریه کنم یا عصبانی باشم... با اینکه معمای بزرگی که بیشتر از چهار سال ذهنم را مشغول کرده بود برایم حل شده اما مدام فکرم مشغول است . مانند حالتی است که از کابوس وحشتناکی برخواسته باشی و نگاهی گیج و مبهم به اطرافت بیاندازی تا ببینی کجا هستی ... چه شده ؟؟ همچون حبابي بود که با اشاره اي از بين رفت...تجربه عجیبی بود نمی گویم خوب چون پایان خوبی نداشت اما می توان گفت تجربه مفیدی بود . باعث شد در نگاهم به دنیا و اطرافم دقیقتر و محتاطتر باشم... بدانم آدمها پیچیده تر ازتصورساده من هستند ... صداقت در این دنیا معنایش را از دست داده ... گاهی از دنیا می ترسم ... گاهی جرات قدم بعدی را ندارم ... از واقعیتهای تلخ این صفحه مه آلود هراس دارم ... آدمهایی را می بینم که با سرعت از پیاده رویی شلوغ می گذرند و تنه هایی که از دیگران می خورند برایشان اهمیتی ندارد ... اما من از هر تنه ای می شکنم ... تجربه مفیدی بود . آنچه کسب کردم و آنچه از دست دادم غیر قابل قیاسند ... چیزهایی آموختم که در هیچ کتابی نیست ... بسیار آموختم و از آموخته هایم لذت می برم و برای آن همیشه سپاسگزار خواهم بود ... اما به بهای روحم

پ.ن: شاید روزی نامم را در جایگاهی که آرزویم بود به خاطر بیاوری در میان ستاره ها...مهم اینست که میروم به سوی هدفم بدون توقف , می خواهم آنقدر تلاش کنم و در کار و هدفم غرق شوم که فرصتی برای فکر کردن به آدمها نداشته باشم ... می روم به سوی هدفم ... تو می دانی که چه می گویم ... همان توری های دوست داشتنی فلزی... اما بدون تو

...

2006-08-30T22:12:00.000+03:30

... من برای آدل هوگو گریه کردم ...

خداحافظ سياره سرد و خاموش , پلوتو

2006-08-25T22:53:00.000+03:30

Honey, I Shrunk the Solar System

اين عنوان جديدترين خبر امروز در سايت ناسا بود. انجمن بين المللي نجوم پس از تشکيل جلسه اي در پراگ تصميم خصمانه اي بر عليه يکي از سيارات منظومه شمسي اتخاذ کردند که اين خشم و غضب خدايان زميني گريبان پلوتوي بخت برگشته را گرفت.

از زماني که همه ما به ياد داريم و شايد اولين مطلبي که در مورد نجوم در مدرسه و کتابهاي علوم آموخته ايم اين بود که منظومه شمسي نه سياره دارد.اما امروز جديدترين و داغترين اخبار فضايي مربوط به گرفتن نشان افتخارو لياقت سياره بودن , از پلوتو بود ... بعد از هفتادو شش سال پس گرفتن اين عنوان افتخار بايد خيلي سخت باشد ... البته اينهم نتيجه همنشيني با دوستان نا باب و خرده سيارکهاي کوييپر بود

خوب بحث عاقبت به خيري و اين حرفها اگر باشد بايد گفت که پلوتو عاقبت به خير نشد, البته از ديد زمينيان ... چون به هر حال چه ما پلوتو را به عنوان سياره اي در منظومه شمسي قبول داشته باشيم يا نداشته باشيم او همچنان به گردشش به دور خورشيد بدون کوچکترين اهميتي به نظر ما ادامه خواهد داد

تصویر از ناسا

...

2006-08-22T13:35:00.000+03:30

این چند روز مسائلی پیش آمد که سخت فکرم را مشغول کرده است . نمی دانم چرا گاهی مسائل مشابه وآزار دهنده در زمانهای نزدیک به هم رخ می دهند . متاسفانه آن توقع و انتظاری که از درک بالای این نسل می رفت با شواهد موجود جز خیالی باطل نیست . تحصیلکردگانی که معتقدند خواندن یک رشته فنی و یا ادامه تحصیل برای یک دختر چه سودی دارد در حالی که اصل کارش خانه داریست ... معلم پر مدعای زبان که فکر می کند تمام هم و غم یک دختر فقط و فقط ازدواج است ... کارتونی که از زندگی مفید یک زن بچه داری را نمایش می دهد و در نگاه اول جالب اما با مفهومی کاملا سطحی ... و یا دختران تحصیل کرده ای که از زن فقط چهره جنسی اش را به نمایش می گذارند.در دنیایی که زنها سعی می کنند دید منفی گذشته را از چهره شان پاک کنند سعی می کنند تواناییهای فکری و عملیشان را نشان دهند همیشه هستند کسانی که نا آگاهانه همه چیز را خراب می کنند فقط به دلیل برداشت اشتباهشان از روشنفکری و روشنفکر بودن ...لعنت به این مد جدید... دنیا عوض نشده , دید مردم عوض نشده , بی دلیل ادعا نداشته باشید . چهره واقعی یک زن شیرین عبادیست ... مادر ترزاست ... ماری کوریست ... و ... و اکنون انوشه انصاریست ... خدا را شکر می کنم که او ایرانیست تا نگویند زن ایرانی چنین قابلیتی ندارد

عکس از سایت پارس اسکای

قصه های کودکی

2006-08-20T18:05:00.000+03:30

امروز یاد آن کارتونی افتادم که خرس کوچکی که موز خیلی دوست داشت و جعبه موزی که رویش نوشته شده بود پاناما را در رودخانه پیدا کرد و آنجا را سرزمین آرزوهایش دانست و سفر کرد به قصد پاناما ... البته با این تفاوت که به دوستانش گفت و رفت ... اما جالبش این بود که دور دنیا را گشت و رسید به همانجا که خانه اش بود و تازه فهمید پاناما همانجاست ... یادش بخیر کاش همیشه کوچک می ماندم تا یک کارتون را با همان نگاه ساده کودکی می دیدم و لذت می بردم ... از دنیای چند روی آدم بزرگها متنفرم

رد پا

2006-08-17T19:38:00.000+03:30

دوستی همانند سیمان خیسی است که هر چه بیشتر بمانی رفتنت سخت تر می شود ... و اگر بروی رد پایت برای همیشه باقی می ماند

همسفر رنگها

2006-08-14T14:48:00.000+03:30

يکي از لذتهاي زندگي من (و البته در حال حاضر تنهاترين) گالري ماه مهر است که بنا به تصادف کلاسهاي زبان ما در طبقه دومش تشکيل مي شود و اين موضوع اشتياق من را براي رفتن به آن کلاس دو چندان مي سازد(البته الان دو جلسه ايست که دير مي رسم و فرصت چرخ زدن در آنجا را ندارم).اما لذتبخش است که براي لحظاتي از ميان تابلوهاي زيبا و غريب نقاشي و يا طرح هاي گرافيکي عجيب و نو عبور کني , در کتابفروشي که در پاسيوساختمان است با وجود گرماي آن قسمت , در ميان کتابهاي هنري, عکاسي وگرافيکي بگردي لحظه اي بنشيني و چند ورقي را بخواني عکسنامه را ورق بزنی يا بر روي ديوار ,اطلاعيه جلسه آزاد نصرالله کسرائيان در مورد عکاسي را ببيني و حسرت بخوري که چرا آن ساعت نمي تواني در جلسه حاضر باشي. در يک کلمه محيط زيبا و دلنشيني است که همانند شهر کتاب نياوران در آن احساس آرامشي بي نظير پيدا مي کنم.تعجب نکنيد من شايد از معدود سيم کشهايي باشم که علاقه ام به هنر ذاتي است . گاهي بايد از تحليل خشک يک مدار يا تبديل لاپلاس و حل معادله برنولي و يا محاسبه ديورژانس يک مسئله الکترومغناطيس به بيراهه زد و همراه شد با سفر رنگها

عکس از گالری ماه مهر

من , درفک , زبان

2006-08-08T10:24:00.000+03:30

هیچ چیزمزخرف تر از مباحث مطرح شده در یک کلاس زبان نیست ... بطوریکه من در فارسی هم برای بیشتر آنها نظری ندارم چه برسد به انگلیسی . حال فکر کنید این موضوع با یک معلم یا استاد آقا که بخواهد به چند دختر در حدود سنی خودش تدریس کند چه می شود ... به خصوص که استاد ارجمند از نوع جسورش باشد وحتی بخواهد علت علاقه خانمها به خرید را بداند. حیف که حوصله بحث نداشتم تا بگویم همیشه استثنا هم وجود دارد ... خوشحالم که در این دوره زیاد فرصت بحث نداریم و بیشتر وقت به تست می گذرد

پ.ن : از معدود دوستان , آشنایان, غریبه هایی که لطف می کنند و وبلاگم را می خوانند به خاطر تاخیر های طولانی در به روز رسانی وبلاگم عذر می خواهم . عکس پایین هم چندان بی ربط نیست ... کوه درفک در رستم آباد گیلان که درد دلهای بسیاری را در گوشش نجوا کرده ام ... تقدیمیست به یک دوست , غریبه , آشنا

مچاله

2006-07-26T20:21:00.000+03:30

هیچوقت مثل یک کاغذ حس مچاله شدن از درون را داشته اید؟

...

2006-07-19T21:05:00.001+03:30

سر گيجه , حالت تهوع , دلتنگي
بالاخره بعد از يک قرن ونيم سئوالات مصاحبه آماده شد, البته علت تاخير و شرمندگي من از روي دوستان بر مي گردد به برنامه فشرده بنده , اما اينکه چه مصاحبه اي ؟ بماند به وقتش
چند روز است کسي را اذيت کرده ام که نمي دانم چه شد ناگهاني عذاب وجدانش آمد سراغم . البته نمي شود گفت اذيت, مي دانم در اين مورد حق با من است اما .... روح سرگردان من , عذر مي خواهم
اين را اينجا مي گويم شايد اين سرگيجه امانم ندهد و آن دنيا هم نمي توانم در به دربدنبال يک روح سرگردان بدوم براي حلاليت خواستن
فکر می کنم اگر الان از جلوي اين کامپيوتر بلند نشوم , احتمالا آخرين چيزي که در اين دنيا مي بينم اين مونيتور خواهد بود

زیباترین واژه

2006-07-16T20:03:00.000+03:30

وداع

2006-07-14T11:35:00.000+03:30

گفت: خداحافظ

چیزی نگفتم

فریاد زد : خداحافظ

کر نیستم, نمی خواهم بشنوم

به من نگاه کرد و با موج غم در چشمانش با من خداحافظی کرد

افسوس ! کور هم نیستم . رو برگرداندم

" دوروتی پارکر "

...

2006-07-07T21:28:00.000+03:30

باز هم دلم تنگ است

تنگ گلبرگهای سرخش

...

این دلتنگی همیشه با من است تا ابد

Beyond The Invisible

2006-07-05T15:04:00.000+03:30

دو روز است که با اخبار مربوط به دیسکاوری و آهنگ

"Beyond The Invisible" by Enigma

که در اوج علاقه ام به دانش فضا همراهم بود , بد جور دوباره به حال و هوای کهکشانی ام باز گشته ام
بیشتر از 14 ساعت از پرتاب دیسکاوری می گذرد.تصورش شگفت انگیز است که هم اکنون خدمه دیسکاوری می توانند ستاره ها را بهتر ببیند و زمین را زیباتر , آبی آبی , پاک و بدون پلیدیها و سیاهیهای زمینیان

امیدوارم در آینده اگر نتوانم داخل یکی از این شاتلها باشم ,حداقل هیجان پروازشان را از نزدیک شاهد باشم و بتوانم چنین عکسی خودم بگیرم که زیرش نوشته شده باشد

Up,up,and away

2006-07-04T22:15:00.000+03:30

دیسکاوری پرتاب شد برای یک سفر 12 روزه

در سایت یاهو با عنوان

Up,up,and away

پرتاب دیسکاوری اعلام شد

و در سی .ان .ان با عنوان

Good luck and God speed

Nasa

Discovery

2006-07-04T21:39:00.000+03:30

سرانجام پس از مدتها , شاتل فضایی دیسکاوری آماده پرتاب شد
تا دقایقی دیگر این شاتل با هفت سرنشینش عازم مدار زمین خواهد شد.البته با جدا شدن قطعه کوچکی از مخزن سوخت ممکنست باز هم این پرواز به تعویق بیافتد. در فوریه سال 2002 بود که شاتل کلمبیا با
هفت سرنشین در هنگام عزیمت به زمین منفجر شد و تراژدی عظیمی را برای ساکنان زمین به یادگار گذاشت
شمارش معکوس : 2 دقیقه دیگر

هیجان انگیز نیست؟؟؟؟؟

فکر اینکه الان فضانوردها چه احساسی می توانند داشته باشند ...هیجان انگیز است, هیجان انگیز

(به ساعت پست شدن این نوشته توجه نکنید لطفا.چون ساعت کامپیوترم به هم ریخته)

Photo credit: Nikon/Scott Andrews

مرض خواب

2006-07-01T17:59:00.000+03:30

نمی دانم چرا هر گاه کارهای زیادی برای انجام دادن دارم خوابم میگیرد

کسی زمان اضافه دارد به من قرض دهد ؟؟ قول می دهم آن دنیا جبران کنم

Difference

2006-06-28T10:04:00.000+03:30

يکي از صحنه هاي عجيب و زيبايي که در چند روز گذشته ديدم در بازي بين تيمهاي پرتغال و هلند اتفاق افتاد . بازي بسيار پربرخوردي بود و بازيکنان مثل يک ميدان جنگي به قصد کشتن, همديگر را مي زدند و چند کارت زرد و قرمز هم به نمايش عموم درآمد

اما و اما نکته بسيار جالب و مثبتي که در اين بازي به چشم مي خورد حضور بازيکنان اخراجي دو تيم در گوشه اي از زمين بود که تا دقايقي قبل مشغول قلع و قمع يکديگر بودند و اکنون در کنار هم نشسته , و دوستانه با هم صحبت مي کردند, بازي را ميديدند و از تلاش هم تيميهايشان به هيجان مي آمدند.اين زيباترين صحنه اي بود که اين اواخر شاهد بوده ام و واقعا لذت بردم

به ياد بازيهاي مشابه در ايران افتادم که صحنه هايي کاملا متفاوت را به نمايش مي گذاردند و درگيريهاي داخل زمين را به شيوه هايي گوناگون و کاملا زننده به خارج از زمين انتقال ميدادند

تفاوت را مي توان کاملا حس کرد

تب دنیا

2006-06-21T21:03:00.000+03:30

هرگاه خواستی , در کنارت بود ... هرگاه که خواست , نبودی

به سادگی یادمان می رود آنروز را که آمد برای همنوا شدن در تنهاییهایت

و امروز کنار میزنی اش با آن جمله کلیشه ای خاص , زیرا که سر آمده تنهایی ات

از دنیا با این تب کشنده اش , بیزارم

آمار می خواهید؟؟

2006-06-21T20:29:00.000+03:30

جالبست...بسیار جالبست

خوبست اگر انسان قادر باشد کمی ها و کاستیهای خودش را نبیند و به تحلیل کاستیهای دیگران بپردازد

مطلب جالبی در یکی از روزنامه های صبح خواندم که به تحلیل کاستیها در نظام آموزشی فرانسه پرداخته بود و دم از امکانات کم دانشگاه هایشان می زد که چه است و چه... و رسیدم به قسمتی که دود از مغزم برخواست بحث به اینجا رسید که دانشکده نانتر در دانشگاه پاریس خوابگاه مناسبی ندارد...بیست و دو دانشجو از سه دوش, سه توالت , یک ظرفشویی و چند اجاق برقی استفاده می کنند و جایی برای بازی یا تفریح یا تماشای تلویزیون ندارند

دلم به حالشان سوخت ... اما دلم بیشتر به حال خودم و هم خوابگاهی هایم سوخت که چه محیطی را تحمل می کردیم و هیچ روزنامه ای به تحلیل وضع ما که مسلما شرایطی بهتر از بسیاری از خوابگاهها داشتیم نپرداخت.حال بگذارید من آمار بدهم . در خوابگاه تازه ساز

ما( بگذرد که قبلش در چه محیطی سعی مان در ادامه زندگی بود) که ظاهرا سعی شده بود شکل یک خوابگاه ساخته شود و من این افتخار را داشتم که سال آخر مهمانش باشم سه توالت برای شصت نفر , ده دوش برای صد و هشتاد نفر (با توجه به زمان گرما و منطقه شرجی که روزی دو بار هم برای دوش گرفتن کم است همراه با آب گل آلود) و حدود پنج اجاق گاز چهار شعله برای صدو هشتاد نفر منهای زمین تفریحی و یک تلویزیون باز هم برای صدو هشتاد نفر وجود داشت

حیف که آن زمان در مد عکاسی نبودم

نابودگر کوچک

2006-06-19T15:22:00.000+03:30

تولید سالانه گلوله در جهان به حدیست که می توان تمام انسانها را توسط آن , دو بار کشت !!ا

براستی اگر قسمت مخرب مغز بشر , فلج بود یا وجود نداشت , اگر این هزینه صرف از بین بردن فقر و گسترش دانش میشد , دنیا چگونه بود ؟

جالبست که آسمانها را کاوش می کنیم برای یافتن موجودات فرا زمینی . که چه ؟ که مازاد گلوله هایمان را پس از انسانها , در مغز آنها خالی کنیم؟

مغزهای...

2006-06-18T16:14:00.000+03:30

نمي دانم تصور برخي از آدمها در مورد برخي ديگر چيست. شايد تصورشان از نجابت اينست که طرف احمق است يا هالو. فکر مي کنند اگر در جايي مسئله تحصيلات مطرح مي شود به معني دارا بودن آن کاغذ پاره ايست که شايد کساني هم که آنرا دارند يکبار هم به آن نظر نيانداخته باشند . کاش کسي بود که در مغز ناقصشان فرو کند که شعور , شخصيت و دانش را نمي توان با پول خريد

پروازی بدون بال

2006-06-17T20:20:00.000+03:30

می خواستم موجی خروشان باشم که هیچ صخره ای را یارای مقاومت در برابرم نباشد

می خواستم بتازم همچون آن اسب سفید رویا هایم در دشتهای بی انتها تا بی نهایت

می خواستم اوج بگیرم فراتر از هر پرنده شکاری تا رسیدن به دورترین ستاره ها

می خواستم فریاد بزنم بلندتر از هر بودنی , قوی تر از هر خواستنی , برنده تر از هر تیغی

می خواستم

و می خواستم

پاهایم را بستند

بالهایم را شکستند

خاموش شدم

و می روم در انزوا

پ.ن: وقتی بنشینی و تا ساعت 2 نیمه شب خبری را تنظیم و تایپ بکنی تا به موقع و به روز از آن استفاده شود , اما بعد از 3 روز خودت ای میل خودت را باز نشده در صندوق دریافت مسئول ... ببینی چه حالی می شوی؟؟ نگویید نیرو کم داریم , بگویید حالش را نداریم

حس

2006-06-12T20:17:00.000+03:30

می دانید چه حسی دارد وقتی بر روی صندلی دندان پزشکی نشسته ای و منتظر بی حس شدن دندانت هستی و از پنجره ماشینهای در حال حرکتی که پرچم ایران را حمل می کنند میبینی؟

در این موقع فقط می توان به دندان بینوا و صاحب بینواترش فکر کرد که قرار است با آن مته های اعصاب خرد کن حسابشان رسیده شود

اما بعد از بازی فوتبال می دانید چه حسی می توان داشت؟؟

حسی کاملا بد و خصمانه با احساس نفرت از دو بازیکن پر مدعا

روز مواجهه

2006-06-10T14:02:00.000+03:30

گاهی وقتها زمانی میرسد که باید برگشت و نگاهی به پشت سر انداخت , به مسیری که طی شده , به زندگی و زمانی که رفته و قابل بازگشت نیست .ببینی چه بودی و چه کردی , سهم بودنت بیشتر بوده یا نبودنت. سهم من از زندگی یک جاده خاکیست که گاهی پس از طی مسافتی طولانی , به نقطه آغاز می رسم , ...گاهی کلوخی بر سر راهم ظاهر می شود و مرا با سر بر زمین سرنگون می کند , بر می خیزم , می ایستم , ادامه می دهم ... اما گاهی هم دیگر نمی خواهم بر خیزم

پ.ن: دیشب اتفاق جالبی برایم افتاد.مدت یک ماه است که نم نم کتابی که قسمتی از زندگی یکی از شخصیتهای معروف تاریخ از زبان خودش است را مطالعه می کنم , دورانی که شاید زندگی او را در مسیری کاملا متفاوت قرار می دهد .این کتاب تبدیل به یکی از کتابهای مورد علاقه ام شده است.نمی گویم جه شخصیتی چون در یکی دو جمله نمی توانم در موردش و نگرشم نسبت به این شخصیت توضیح دهم و ممکن است برداشتهای گوناگونی از جانب داری من از او صورت گیرد.اما نکته قابل توجه این بود که درست در شب مواجهه من با دنیا به قسمتی از کتاب رسیدم که او هم سالگرد آنرا در جمعی خاص جشن می گرفت و البته دقیقا تاریخ آن به چهار روز آینده باز می گردد

Empty Boat

2006-06-01T19:21:00.000+03:30

...